Eenenveertig.

Rode bultjes op mijn been getuigen van nachten zonder jou.
Geen lief naast je hebben eist zijn tol. En wel zeker in de zomer.

Dus sla ik op mijn eigen vingers elke keer ik de jeuk voel opborrelen.
En elke keer besef ik dat jij er gelijktijdig vermoedelijk wél een wondje bij hebt.

Jij bent de beste muggenmelk.


Ps: Je hebt m'n hart.