Negenentwintig.

Ik betrap er mezelf steeds vaker op dat ik me probeer voor te stellen hoe het zou zijn om jouw vrouw te zijn.

Hoewel het vermoedelijk tussen ons niet veel zou veranderen, lijkt het me fijn om samen met de mensen die ons dierbaar zijn te vieren dat we elkaar hebben gevonden.
En hoe.

Mijn maatje,
Mijn lief,
Mijn soulmate.

En allemaal in één en dezelfde persoon. Per ongeluk dan nog.
Vergeef je me het dat ik voor altijd de jouwe wil zijn?
Want ik zie je graag om exact die reden.


Ps: Je hebt m'n hart.